درمـان واریس

واریس به گشاد و پیچ‌خورده شدن رگ‌های سطحی (معمولا پاها) به دلیل ضعف دریچه‌های داخل ورید گفته می‌شود. وقتی این دریچه‌ها درست کار نکنند، خون به‌جای حرکت به سمت قلب، در رگ‌ها جمع می‌شود و باعث برجستگی، تغییر رنگ و گاهی درد می‌شود.

شایع‌ترین علائم عبارت‌اند از:
- رگ‌های برجسته و پیچ‌خورده روی ساق و مچ
- احساس سنگینی و خستگی پاها، مخصوصا عصرها
- درد مبهم یا سوزش در مسیر رگ‌ها
- ورم مچ پا، خارش یا تغییر رنگ پوست
- گرفتگی عضلات پا هنگام خواب

در مراحل اولیه ممکن است فقط ظاهر پا را تغییر دهد، اما در صورت بی‌توجهی می‌تواند به عوارضی مانند زخم پوستی، خون‌ریزی از رگ‌های درگیر، التهاب و افزایش خطر لخته شدن خون منجر شود. بنابراین، واریس فقط یک مشکل زیبایی نیست و بهتر است جدی گرفته شود.

در بسیاری از بیماران، با روش‌های نوین کم‌تهاجمی (مثل لیزر داخل وریدی، RF، اسکلروتراپی و…)، می‌توان رگ‌های واریسی درگیر را به‌طور کامل از چرخه گردش خون خارج کرد و عملا به یک درمان پایدار رسید. با این حال، در صورت وجود زمینه ژنتیکی و عوامل مستعدکننده، ممکن است رگ‌های جدیدی در سال‌های بعد دچار مشکل شوند و نیاز به پیگیری دوره‌ای باشد.

«بهترین» روش برای همه یکسان نیست و به نوع رگ درگیر، شدت نارسایی، سن و شرایط عمومی بیمار بستگی دارد. امروزه معمولا ترکیبی از روش‌ها مثل لیزر داخل وریدی، رادیوفرکوئنسی، اسکلروتراپی و در موارد خاص جراحی کلاسیک به‌کار می‌رود. انتخاب روش دقیق، بعد از معاینه و سونوگرافی داپلر توسط متخصص انجام می‌شود.

بله، در بسیاری از موارد می‌توان با روش‌های کم‌تهاجمی و بدون برش جراحی مثل لیزر داخل وریدی، RF، اسکلروتراپی و چسب وریدی، رگ‌های واریسی را درمان کرد. این روش‌ها معمولا به‌صورت سرپایی انجام می‌شوند و دوره نقاهت کوتاهی دارند.

استاندارد طلایی تشخیص واریس، سونوگرافی داپلر رنگی وریدهای پا است. این سونوگرافی بدون درد و غیرتهاجمی است و به پزشک کمک می‌کند مسیر جریان خون، عملکرد دریچه‌ها و شدت نارسایی وریدی را دقیق بررسی کند و بر اساس آن، برنامه درمانی مناسب را طراحی کند.

بله. پیاده‌روی منظم، شنا و حرکات سبک تقویت عضلات ساق به بهبود جریان خون و کاهش علائم واریس کمک می‌کند. فقط باید از ورزش‌های خیلی سنگین، وزنه‌برداری شدید و ایستادن یا نشستن طولانی‌مدت بدون حرکت تا حد امکان پرهیز شود.

در بارداری به دلیل تغییرات هورمونی و افزایش فشار روی وریدها، واریس شایع‌تر می‌شود و معمولا بعد از زایمان تا حدی کم می‌شود. در اغلب موارد، با مراقبت و استفاده از جوراب واریس، کنترل می‌شود. تصمیم برای درمان‌های تهاجمی‌تر، معمولاً به بعد از زایمان موکول می‌شود و حتما باید زیر نظر متخصص قلب و عروق انجام شود.

- تحرک منظم و پیاده‌روی روزانه
- خودداری از نشستن یا ایستادن طولانی‌مدت
- بالا نگه‌داشتن پاها در زمان استراحت
- استفاده از جوراب واریس در صورت پرخطر بودن
- کنترل وزن و پرهیز از لباس‌های خیلی تنگ